Articulate Storyline, e-öğrenme içeriği geliştirirken teknik olarak çok sayıda etkileşim oluşturmaya izin veren bir araç. Sürükle-bırak etkileşimleri, slider yapıları, hot-spot, dial, dallanmış senaryo yapıları, carousel, flipcard görünümlerinin yanı sıra arayüzü css ve javascript ile özelleştirme imkanı sunuyor… Bu kadar imkan varken artık “Bunu Storyline’da yapabilir miyim” sorusundan ziyade soru benim için şuna dönüştü: “Bu yapıyı teknik olarak yapabiliyorum ama gerçekten yapmalı mıyım?” İşte bu noktada her şey değişiyor… Gelin, son projemde neden bilinçli olarak sadeleşmeyi tercih ettiğimi ve bu tercihin tasarım kararlarıma nasıl yansıdığını birlikte inceleyelim.
1. Eğitim ekranını sade tutmayı tercih etmek
Öğrenenlerin neye odaklanmasını istiyoruz? Ekrandaki arkaplana mı? Bir görsele mi? İkona mı? Yazıya mı yoksa videoya mı? İşte odak kısmı benim de çıkış noktam oldu. Hem öğrenenlerin zorluk çekmeden aradığını bulabilecekleri bir arayüz hem de doğru zamanda doğru yere odaklanmalarını sağlayan, göz yormayan ve bilişsel yükü arttırmayan, gereksiz tıklamalardan uzak eğitim sayfaları. Örneğin; doğru/yanlış sorularında kontrol et butonlarına yer vermedim. Öğrenen kişi direkt doğru veya yanlış seçeneğine tıklayarak geri bildirim alabiliyor. Buradaki amacım etkileşimi azaltmak değil, öğrenme hedefiyle ilişkisi olmayan adımı ortadan kaldırmaktı…
2. Swipe hissi için js değil trigger yapısı kullanmak
Swipe yani ekranı aşağı/yukarı veya sağa/sola kaydırmak artık hepimizin alışkın olduğu bir refleks. Bu refleksi öğrenme deneyimine de dahil etmek için flipcard etkileşimde kart geçişlere swipe özelliği kazandırmak istiyordum. Bu noktada araştırmalar yaparken karşıma bir çok js çözümü çıktı. Birkaç js yapısını benim içeriğime uyarladım ancak js kodlarından tam istediğim performansı alamadım. Karmaşık bir kod yapısı kullanmak yerine aynı swipe hissini Storyline’ın kendi trigger yapısıyla oluşturabilir miyim? şeklinde düşünürken buldum kendimi. Sonuç mu? Evet oldu. Bazen basit düşünmek, öğrenme deneyiminden ödün vermeden arkaplandaki teknik karmaşıklığı azaltıyor.
3. Neden aynı ekranda tek kart göstermeyi tercih ettim?
Birden fazla bilgiyi aynı anda sunmak isteyince aklımıza gelen etkileşimlerden biri de flipcardlar… Aynı anda tüm kartları tek ekrana sığdırdığımızı ve bilgiyi tek sayfada sunduğumuzu düşünelim evet bazı sayfalar için hala kullanılabilir. Peki her flipcard görünümü içeriğimize uygun oluyor mu? Öğrenenin aynı anda kaç farklı noktaya odaklanmasını istiyorum? İşte bu noktada tasarım kararını yalnızca etkileşimin kendisi değil; içeriğin yapısı, hedef kitle, bilişsel yük, mobil kullanım ve öğrenenin dikkatini nasıl yönlendirmek istediğim belirledi.
Aynı ekranda birden fazla kart olduğunda öğrenen yalnızca içeriği okumuyor; aynı zamanda hangi karta önce bakacağına, hangisinin aktif olduğuna ve sıradaki içeriğin nerede olduğuna da karar vermek zorunda kalıyor. Özellikle küçük ekranlarda bu durum görsel yoğunluğu artırabiliyor ve asıl mesajın geri planda kalmasına neden olabiliyor.
Tüm bunları değerlendirdiğimde e-öğrenme içeriğimimdeki etkileşimde aynı anda yalnızca tek kartın görünmesini tercih ettim. Kullanıcı bir kartı tamamladıktan sonra diğer karta geçiyor ve böylece içerik aşamalı olarak ilerliyor.
Bazen asıl tasarım kararı, ne ekleyeceğimizden çok neyi bilinçli olarak eklemeyeceğimizi seçmekte yatıyor.
Bir sonraki blog yazımda görüşmek üzere…
Leave a Reply